Serdecznie zapraszamy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n
W wystawie udzia\u0142 bior\u0105: Tomasz Bachanek, Andrzej Brzegowy, Norbert Jastalski, Krzysztof Heyke, Krzysztof Nowak oraz Ireneusz Woli\u0144ski.<\/p>\n\n\n\n
Ze wst\u0119pu do katalogu:<\/p>\n\n\n\n
63 lata temu, w 1962 roku, w r\u00f3\u017cnych miejscach Polski przychodzi na \u015bwiat kilku ch\u0142opc\u00f3w. \u017badna to oczywi\u015bcie sensacja, bo w tamtym roku pewnie urodzi\u0142o si\u0119 kilkaset tysi\u0119cy im podobnych. Pi\u0119tna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej zjawiaj\u0105 si\u0119 w jednym miejscu, bo postanawiaj\u0105 zosta\u0107 artystami (innej drogi nie bior\u0105 pod uwag\u0119, a nawet z czasem ju\u017c si\u0119 za takich uwa\u017caj\u0105). Liceum plastyczne wydaje si\u0119 miejscem do tego stworzonym.<\/em><\/p>\n\n\n\n Los tak przemy\u015blnie uk\u0142ada nasze drogi, \u017ce ten, a nie inny staje si\u0119 koleg\u0105, przyjacielem, \u015bwiadkiem przyg\u00f3d z \u017cyciem. W ko\u0144cu dochodzimy do wniosku, \u017ce grupa, w jakiej si\u0119 znale\u017ali\u015bmy, wcale nie by\u0142a przypadkowa. Wtedy mogli\u015bmy tak my\u015ble\u0107, bo byli\u015bmy mocno oderwani od ziemi.<\/em><\/p>\n\n\n\n Czas sp\u0119dzony w kieleckim Liceum Sztuk Plastycznych zespoli\u0142 nas na tyle mocno, \u017ce mimo up\u0142ywu wielu lat ci\u0105gle jeste\u015bmy ciekawi siebie, swoich dokona\u0144 i rozm\u00f3w ze sob\u0105 na ka\u017cdy niemal temat. Nasze grono, co prawda zawsze mi\u0119dzy sob\u0105 rywalizowa\u0142o, ale te\u017c wspiera\u0142o si\u0119 i motywowa\u0142o. Szczeg\u00f3lnie wtedy, gdy ponosi\u0142a nas m\u0142odzie\u0144cza energia, pcha\u0142a do rzeczy dziwnych, ryzykownych, nawet szalonych, kt\u00f3re je\u017cy\u0142y w\u0142os na g\u0142owach naszych wychowawc\u00f3w.<\/em><\/p>\n\n\n\n Potem, nie wszyscy w tym samym czasie, studiuj\u0105c na r\u00f3\u017cnych uczelniach \u2013 stawali\u015bmy si\u0119 artystami. W ko\u0144cu mieli\u015bmy na to papiery. W tamtym okresie one decydowa\u0142y o naszym losie, otwiera\u0142y drzwi galerii, konkurs\u00f3w, a nawet sklep\u00f3w plastycznych.<\/em><\/p>\n\n\n\n To, \u017ce znajomi z liceum czasem si\u0119 spotykaj\u0105, nie jest niczym szczeg\u00f3lnym, ale \u017ce utrzymuj\u0105 ze sob\u0105 \u017cywy i sta\u0142y kontakt, a w dodatku s\u0105 tak du\u017c\u0105 grup\u0105, to ju\u017c rzadko\u015b\u0107. W ci\u0105gu lat, jakie up\u0142yn\u0119\u0142y od studi\u00f3w, coraz silniej dzia\u0142a\u0142 magnes wmontowany w nasz kr\u0105g; zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 cz\u0119\u015bciej kontaktowa\u0107 w r\u00f3\u017cnym gronie i przy r\u00f3\u017cnych okazjach. Wydaje si\u0119, \u017ce ten magnes ma w swoich r\u0119kach Krzysztof Nowak zwany w liceum Ojcem, bo to na jego wezwania zwykle stawiamy si\u0119 w okolicach jego \u201eojcowizny”. Tym bardziej, \u017ce to miejsce le\u017cy w centrum obszaru, na jakim \u201erozrzuci\u0142o” nas \u017cycie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wystawa zatytu\u0142owana \u201eZ jednej klASY” jest pokazem naszych indywidualnych dzia\u0142a\u0144 w r\u00f3\u017cnych dziedzinach sztuki. Nie ma jednej idei, kt\u00f3r\u0105 by\u015bmy wsp\u00f3lnie realizowali. Nie mamy te\u017c okre\u015blonego tematu, do kt\u00f3rego chcemy si\u0119 odnie\u015b\u0107. Jedynym wa\u017cnym powodem organizacji wystawy jest potrzeba zaistnienia w tej samej przestrzeni tego, co jest wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 naszego \u017cycia od momentu, kiedy zjawili\u015bmy si\u0119 w kieleckim liceum. Sztuce po\u015bwi\u0119cili\u015bmy wiele lat, o niej rozmawiamy zawsze, gdy si\u0119 spotykamy. I w\u0142a\u015bnie takie prezentacje, jak obecna \u201eZ jednej klASY”, s\u0105 po to, by pogada\u0142y ze sob\u0105 tak\u017ce nasze dzie\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n ANDRZEJ BRZEGOWY <\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.sutw-kielce.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/Wolinski_midi.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"